Dietetyku, możesz dużo więcej!

Przy autyzmie podobnie jak innych chorobach układu nerwowego rola dietoterapii jest niedoceniania. Jako dietetykowi największą radością byłoby pojąć wiedzę umożliwiającą leczenie tej choroby i pomocy tysiącom ludzi opierających terapię głównie na medycynie konwencjonalnej. Jako że nie zapoznałem się dotychczas z kwestią dietoterapii przy tej chorobie nie wiem jakie postępowanie (prócz podstawowego) powinno się podjąć. Z drugiej strony widziałem, że istnieją prace w której są opisane możliwe kierunki działania więc tylko kwestią chęci i czasu jest to by je przyswoić i ewentualnie rozwinąć.

Im dłużej dziecko cierpiące na autyzm nie otrzymuje pomocy,
tym ciężej do niego dotrzeć.

Jak pewna matka wyleczyła swoją córkę z autyzmu?

Pewnej 3-letniej dziewczynce zdiagnozowano autyzm. Jej matka rozpoczęła kurację dietą, najpierw postanowiła odżywić dziewczynkę (czyli wybierać odpowiednie produkty dostarczające wszelkich mikroskładników bądź suplementować je - witamin, minerałów oraz odpowiednią ilość kwasów n-3). Funkcje poznawcze znacznie się poprawiły, w ciągu pierwszych kilku dni możliwy był kontakt wzrokowy z dzieckiem. W ciągu kilku tygodni zaczęła reagować na swoje imię i odwracać głowę gdy zwróciło to jej uwagę. Był to pierwszy etap diety, drugim etapem diety było dieta wolna od glutenu i kazeiny przez okres 6 miesięcy. Efekty: poprawa komunikacji, wyobraźni przy zabawach, zainteresowanie światem, zabawą z innymi dziećmi, niewielkie obniżenie hiperpercepcji. Nadal brak poprawy w powtarzaniu się tego samego typu negatywnych zachowań co jak się okazało związane było z zaburzoną sygnalizacją glutaminergiczną. Dlatego fazą 3 diety była redukcja nadmiernej ilości wolnego glutaminianu w diecie która okazała się w pełni skuteczna. Duża ilość glutaminianu znajduje się w kazeinie (do 25%).